Blog over een tuin en tuinieren op droge zandgrond ("klapzand"). Lees hier hoe je arme zandgrond kunt verbeteren, welke tuinplanten geschikt zijn voor droge grond en hoe je je tuin droogtebestendig maakt.
De beste tijd om bomen te snoeien (niet wat je denkt!)
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Achterin in onze tuin staat een vijftien jaar oude notenboom. Het is niet per se nodig om zo'n boom te snoeien maar soms doen we dat toch. Om laaghangende takken te verwijderen of om de kroon wat uit te dunnen zodat de planten eronder meer licht en water krijgen.
Traditioneel werden notenbomen altijd gesnoeid bij het vallen van de noten, dus in het najaar. De reden om zo laat te snoeien was dat je daardoor meer opbrengst had. Aan takken die je eerder in het jaar weghaalt, zullen immers geen noten meer groeien!
Maar voor de boom zelf is dat eigenlijk niet goed. In het groeiseizoen kan een boom snel reageren op aantastingen zoals snoeiwonden. Een boom die in winterrust gaat, kan dat niet meer. Het gevolg is dat schimmels en andere ziekteverwekkers vrij spel hebben.
Bomen die gevoelig zijn voor loodglans, zoals meidoorn, lijsterbes, appel, peer en kers mogen daarom nooit in het najaar of de winter gesnoeid worden. Loodglans is een schimmel die je boom kan doden. Als je snoeit voor eind augustus, zitten er nog geen sporen in de lucht.
Hetzelfde geldt voor boomsoorten die gevoelig zijn voor het meniezwammetje zoals esdoorn, iep, linde en paardenkastanje.
Bomen die kunnen bloeden
Als een wond niet afgedicht wordt kan een boom gaan "bloeden" wanneer de sapstroom in het voorjaar weer op gang komt. Esdoorn, berk, beuk, gleditsia, haagbeuk, goudenregen, paardenkastanje, walnoot, populier en vleugelnoot zijn hier gevoelig voor. Deze bomen moet je daarom niet in de winter of het vroege voorjaar snoeien.
Het risico is niet zozeer dat de boom doodbloedt of leegloopt. Het bloeden stopt op een gegeven moment vanzelf. Het echte probleem is dat in het sap suikers zitten die de boom nodig heeft om uit te lopen. Door dat bloeden verliest hij dus een deel van zijn reserves.
Veel bomen kun je beter niet snoeien in het najaar of de winter.
Niet snoeien wanneer het blad uitloopt of valt
In het voor- en najaar heeft een boom veel energie nodig. In de lente om knoppen te vormen. In de herfst omdat er een afdichting gemaakt moet worden op de plaats waar het bladsteeltje aan de twijg zit zodat er geen ziekteverwekkers binnen kunnen komen wanneer het blad valt. Omdat er dan geen fotosynthese plaatsvindt (de boom heeft immers geen bladgroen) moet hij daarvoor een beroep doen op zijn reserves. Die reserves zitten opgeslagen in het hout.
Als jij flink gaat snoeien, neem je een deel van die reserves weg. Bovendien veroorzaak je wonden die geheeld moet worden wat extra energie vraagt. De boom krijgt het dus dubbel voor de kiezen in een tijd dat hij toch al alle zeilen moet bijzetten. Een gouden regel is daarom dat je niet snoeit wanneer het blad uitloopt of valt.
Een lang verhaal kort
Nou denk je misschien 'wat een ingewikkeld verhaal', maar eigenlijk is het heel simpel. Als je alles in aanmerking neemt, zijn de zomermaanden (juni, juli en augustus) het meest ideaal om te snoeien omdat de boom dan heel snel de snoeiwonden kan afdichten. Een bijkomend voordeel is dat je dan beter ziet wat je doet zodat er geen lelijke gaten vallen in de kroon. Dat is met name belangrijk bij vormsnoei.
Dat wil niet zeggen dat je niet op een ander moment zou kunnen snoeien. Een boom in topconditie zal niet heel veel last hebben van een snoeibeurt in het voor- of najaar. Maar als de gezondheid van je boom toch al onder druk staat door droogte, ziekteverwekkers of ongedierte, kan een flinke snoeibeurt op het verkeerde moment zomaar de genadeklap zijn.
Het neerslagtekort van de afgelopen jaren en het dalende grondwaterpeil zorgen ervoor dat veel bomen droogtestress ondervinden. Zeker op hoge zandgronden. Daarom is het vaak verstandiger om je bomen te snoeien in de zomermaanden.
In de loop der jaren zijn verschillende mensen in mijn omgeving verongelukt bij het snoeien van bomen. Ze kwamen lelijk ten val en eindigden in het ziekenhuis. Als je het juiste gereedschap gebruikt hoef je niet in bomen te klimmen of op een wiebelende keukentrap te staan.
Met een telescopische stokzaag, kun je takken uit een bomen zagen tot zo'n zes meter hoogte terwijl je gewoon veilig op de grond blijft staan. In het filmpje kun je zien hoe makkelijk dat werkt.
KLIK HIER om de uitvoeringen en prijzen bij bol.com te bekijken
Bewaar op Pinterest:
Abonneren
Vond je dit blog nuttig? Abonneer jezelf dan gratis op mijn nieuwsbrief. Je ontvangt dan een bericht wanneer er een nieuw blog is verschenen (1 of 2 keer per maand met een pauze in december). Je hoeft niet bang te zijn dat ik je ga spammen met reclame!
Dit blog bevat affiliate links. In mijn privacy statement wordt uitgelegd wat dit betekent.
Geen plant waarover zoveel broodje aap verhalen de ronde doen als over de Agapanthus (Kaapse lelie). Een korte bloemlezing: Agapanthus moet je planten in een te kleine pot; Agapanthus moet je weinig water geven; Agapanthus moet je niet bemesten; Agapanthus moet je niet verpotten. Dat is natuurlijk de droom van iedere tuinier: een plant die je totaal kunt verwaarlozen en die jou voor die abominabele behandeling beloont met een overdaad aan bloemen. Zoals ze ook op marktplaats zeggen: als het te mooi klinkt om waar te zijn, is het ook niet waar. Agapanthus is beslist geen moeilijke plant maar hij heeft wél verzorging nodig. Wij besloten bovenstaande "wijze" raad dus onder onze zolen te lappen en werden daarvoor beloond met maar liefst dertig bloemen per plant! Hoe je een Agapanthus wél verzorgt Hoe wij onze Agapanthus dan wel verzorgen? We hebben onze Agapanthus africanus, die te groot werd voor zijn pot, in tweeën gescheurd en beide stukken in ...
Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat Piet Oudolf de meest geliefde landschaps- en tuinontwerper van de afgelopen vijftig jaar is. Zijn geheim? De planten! Oudolfs tuinen zijn uniek door hun beplanting die grotendeels bestaat uit vaste planten en siergrassen met een natuurlijke uitstraling. Het zijn tuinen die in alle seizoenen iets te bieden hebben. Zelfs in de winter ! Piet Oudolfs plantenlijst Een wijd verbreid misverstand is dat er ergens een (geheime) plantenlijst bestaat waarmee je moeiteloos je eigen Oudolf tuin in elkaar knutselt. Als er al zo'n plantenlijst bestaat, dan zit die waarschijnlijk alleen in het hoofd van Oudolf. Door tientallen jaren van onderzoek en experimenteren, heeft hij zo'n omvangrijke plantenkennis opgebouwd dat die zich niet zomaar laat vangen in een simpele lijst. Hoe het dan wel werkt? De omgeving is bij Oudolf altijd het uitgangspunt. Bij het ontwerpen van de New York Highline (een park op een verhoogde spoorlijn) liet hij...
Stipa tenuissima 'Ponytails' kun je ook tegenkomen onder de naam Nassella tenuissima 'Ponytails'. Botanisten hebben de naam nog niet zo lang geleden veranderd van Stipa naar Nassella. De Nederlandse naam is Mexicaans vedergras. Het is een prachtig siergras met ragdun loof en strogele, op haar gelijkende zachte aren die op het minste zuchtje wind bewegen. Eigenlijk ben ik dol op het Mexicaans vedergras. Veel siergrassen komen in het voorjaar maar langzaam op gang, maar dat geldt niet voor het Mexicaans vedergras. Het frisgroene loof begint al vroeg in het voorjaar te groeien. Als Molinia, Miscanthus, Panicum virgatum en Pennisetum en er zelfs nog niet over piekeren om in actie te komen, heeft Stipa tenuissima al een flinke pluk frisgroen loof. Het is bovendien een gras dat zich prachtig laat combineren met allerlei bloeiende planten. Stipa tenuissima is op zijn best aan het einde van het voorjaar. De geelgroene kleur staat heel mooi bij de Salvia's die rond dezelf...
Vroeger werd de Veronicastrum tot dezelfde plantfamilie gerekend als de Veronica (ereprijs). Een aantal jaren geleden hebben de botanisten besloten om de hoge Veronica's met kransstandig blad onder te brengen een aparte familie die de naam Veronicastrum kreeg. Deze familie kent verschillende soorten zoals Veronicastrum sachalinense, Veronicastrum sibiricum, Veronicastrum villosulum en Veronicastrum virginicum. Over de laatste, de virginische ereprijs, wil ik het hebben in dit blog. Veronicastrum virginicum is van origine afkomstig uit het oosten van de Verenigde Staten en het Zuidoosten van Canada. Het is een plant voor gematigde klimaten. De bloemen zijn lang, aarvormig en fijn vertakt. Meestal in zachte pasteltinten zoals wit, roze of lila. Het meest opvallende aan deze plant is het blad dat in kransen rondom de stengels staat. Die opbouw geeft de Veronicastrum zijn statige en gestructureerde uiterlijk. De virginische ereprijs is een sterke onderhoudsarme plant die vele ja...
Elke tuinliefhebber is ook een verzamelaar. Dat geldt in elk geval wel voor mij. Feitelijk heeft mijn tuin geen nieuwe planten meer nodig. Met wat er staat, kan ik mijn borders ruimschoots vullen. Toch kan ik het niet laten om elk jaar weer wat nieuwe planten toe te voegen. Wie weet, is deze plant toch mooier? Of misschien gaat deze nieuwe soort het toch redden waar zijn voorgangers gefaald hebben? Er is maar één manier om erachter te komen. Plant er een paar in je tuin en kijk hoe ze presteren. Ik begin meestal met een groepje van drie stuks. Soms draait het uit op een fiasco en eindigen de nieuwe planten als bodemverbetering. Andere keren word je aangenaam verrast. Dit blog gaat over de nieuwe planten waar ik, om verschillende redenen, zo blij mee ben dat ik ze niet meer zou willen missen. 1. Coreopsis verticillata 'Full moon' Mijn ervaringen met Coreopsis zijn nogal wisselend. Tot nu toe was Coreopsis verticillata 'Zagreb' het enige blijvertje in mijn tuin. Ee...
Regelmatig wordt mij gevraagd wat mijn favoriete vaste plant is. Een moeilijkere vraag kun je me bijna niet stellen. Ik heb heel veel vaste planten in mijn tuin en allemaal hebben ze wel iets waardoor ze bijzonder zijn. Bijna alsof je een moeder vraagt naar haar favoriete kind... Tenslotte bedacht ik een ezelsbruggetje. Stel dat ik zou verhuizen naar een huis met een veel kleinere tuin, welke vaste planten zou ik dan absoluut mee willen nemen? Na lang nadenken en veel twijfelen, kom ik tot onderstaand lijstje. Het zijn allemaal planten die niet alleen mooi zijn, maar ook aantrekkelijk voor insecten en geschikt voor de droge zandgrond waarop ik tuinier. 1. Agastache 'Blue boa' (dropplant, anijsnetel) Waarom? Agastache is een geweldige borderplant die lang bloeit en veel droogte verdraagt. Het is dus de ideale plant voor een zonnige tuin op zandgrond. Het loof verspreidt een sterke anijsgeur als je het aanraakt. Vandaar de Nederlandse naam anijsnetel. Je moet houden v...
Wat een miserabel tuinjaar was 2023! Regen, regen en nog eens regen. 2023 gaat, de bijbelse zondvloed niet meegerekend, de boeken in als het natste jaar ooit. Daar zat ik dan met mijn tuin vol droogteminnende planten... 😨. Voor het eerst zo lang we hier wonen, was ik blij met mijn superdoorlatende zandgrond. Daardoor bleef er gelukkig geen water staan in de borders. De regen was niet het enige tuinleed in 2023. In het voorjaar bleef het langdurig koud waardoor planten slecht op gang kwamen. Toen het dan eindelijk wat warmer werd, stopte het met regenen. In juni en juli viel er geen druppel water. Doordat die droogteperiode precies in het groeiseizoen viel, bleven veel van mijn vaste planten een stuk kleiner dan normaal. Je kunt dan het bijltje erbij neergooien en je heil zoeken in tegels en kunstgras, maar zo steken wij tuiniers niet elkaar. Een tuinjaar als dit zien wij als leermoment. Ik besloot daarom een lijstje te maken van de klimaatkampioenen in mijn tuin. Planten di...
Een kenmerk van de tuinen van Piet Oudolf is dat ze wijds en uitgestrekt zijn. Grote open ruimtes met groepen vaste planten en siergrassen die vrij bewegen op de wind. Als je een fan bent van het werk van Piet Oudolf, is er natuurlijk niets mooiers dat zo'n tuin te reproduceren in je eigen achtertuin. Maar kan dat eigenlijk wel? De doorsnee Nederlandse achtertuin is vaak niet meer dan 10 meter diep en zo'n 7,5 meter breed. En dan mag je al niet mopperen.... Bij nieuwbouwwoningen zijn de tuinen vaak nog kleiner. Het mag duidelijk zijn dat je daarin niet de Salvia rivier van de 'Lurie Gardens' of de matrixbeplanting van 'Hauser & Wirth' gaat realiseren. Maar wat let je om je voor- en achtertuin vol te zetten met Piet Oudolfs droomplanten ? De vaste planten en siergrassen waarmee Oudolf werkt, passen in elke tuin. Hoe klein ook! Zo kan jouw kleine tuin toch grootse allure hebben. Een voordeel van Oudolfs planten is bovendien dat ze er het hele seizoen goed ui...
Eigenlijk ben ik niet zo'n fan van eenjarigen. Ik plant ze graag in terraspotten of bloembakken maar in de border vind ik ze niet echt passen. Op een of andere manier combineren ze nooit goed met mijn vaste planten. De kleuren zijn net te hard, het blad oogt te kunstmatig of de vorm van de plant klopt niet. Ik kan er de vinger niet precies opleggen. In mijn tuin vind je daarom niet veel eenjarigen. Ik gebruik ze alleen om de gaatjes in de border te vullen. Bijvoorbeeld op de plekken waar eerst voorjaarsbloeiers zoals vergeetmijnietjes, madeliefjes of viooltjes hebben gestaan. Het liefst gebruik ik daarvoor goudsbloemen en cosmea. Zaaien lukt altijd en ze vallen niet uit de toon tussen mijn vaste planten. Cosmos bipinnatus (cosmea) is mijn favoriet. Met name omdat ze super droogtebestendig zijn. Cosmos zaaien Zelf Cosmos zaaien is peanuts. Ik zaai eind maart in een koude bak maar je kunt vanaf mei ook rechtstreeks in de koude grond zaaien. Het zaad kiemt vaak al n...
Siergrassen hebben flink aan populariteit gewonnen onder invloed van de Dutch wave , de tuinbeweging waarvan Piet Oudolf de bekendste voortrekker is. Dat is geen wonder want siergras heeft veel voordelen: het geeft je tuin een natuurlijke uitstraling, het zijn ijzersterke planten die weinig onderhoud vragen en bovendien veel droogte verdragen. Siergras past dus prima in een klimaatbestendige tuin. Het meest bekend is ongetwijfeld het pampasgras (Cortaderia selloana). Voor de Dutch wave was het zo'n beetje het enige siergras in onze tuinen. Met zijn gigantische witte pluimen is het een blikvanger van jewelste maar helaas is het pampasgras niet echt geschikt voor kleine tuinen. Het worden namelijk mastodonten van planten die héél veel ruimte in beslag nemen. Hetzelfde geldt voor Miscanthus sinensis 'Gracilimus'. Dit rijkbloeiende, elegante siergras wordt ruim twee meter hoog en vormt in korte tijd forse pollen. Het overhangende loof sluist het water naar het hart van d...