Blog over een tuin en tuinieren op droge zandgrond ("klapzand"). Lees hier hoe je arme zandgrond kunt verbeteren, welke tuinplanten geschikt zijn voor droge grond en hoe je je tuin droogtebestendig maakt.
De beste tijd om bomen te snoeien (niet wat je denkt!)
Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps
Achterin in onze tuin staat een vijftien jaar oude notenboom. Het is niet per se nodig om zo'n boom te snoeien maar soms doen we dat toch. Om laaghangende takken te verwijderen of om de kroon wat uit te dunnen zodat de planten eronder meer licht en water krijgen.
Traditioneel werden notenbomen altijd gesnoeid bij het vallen van de noten, dus in het najaar. De reden om zo laat te snoeien was dat je daardoor meer opbrengst had. Aan takken die je eerder in het jaar weghaalt, zullen immers geen noten meer groeien!
Maar voor de boom zelf is dat eigenlijk niet goed. In het groeiseizoen kan een boom snel reageren op aantastingen zoals snoeiwonden. Een boom die in winterrust gaat, kan dat niet meer. Het gevolg is dat schimmels en andere ziekteverwekkers vrij spel hebben.
Bomen die gevoelig zijn voor loodglans, zoals meidoorn, lijsterbes, appel, peer en kers mogen daarom nooit in het najaar of de winter gesnoeid worden. Loodglans is een schimmel die je boom kan doden. Als je snoeit voor eind augustus, zitten er nog geen sporen in de lucht.
Hetzelfde geldt voor boomsoorten die gevoelig zijn voor het meniezwammetje zoals esdoorn, iep, linde en paardenkastanje.
Bomen die kunnen bloeden
Als een wond niet afgedicht wordt kan een boom gaan "bloeden" wanneer de sapstroom in het voorjaar weer op gang komt. Esdoorn, berk, beuk, gleditsia, haagbeuk, goudenregen, paardenkastanje, walnoot, populier en vleugelnoot zijn hier gevoelig voor. Deze bomen moet je daarom niet in de winter of het vroege voorjaar snoeien.
Het risico is niet zozeer dat de boom doodbloedt of leegloopt. Het bloeden stopt op een gegeven moment vanzelf. Het echte probleem is dat in het sap suikers zitten die de boom nodig heeft om uit te lopen. Door dat bloeden verliest hij dus een deel van zijn reserves.
Veel bomen kun je beter niet snoeien in het najaar of de winter.
Niet snoeien wanneer het blad uitloopt of valt
In het voor- en najaar heeft een boom veel energie nodig. In de lente om knoppen te vormen. In de herfst omdat er een afdichting gemaakt moet worden op de plaats waar het bladsteeltje aan de twijg zit zodat er geen ziekteverwekkers binnen kunnen komen wanneer het blad valt. Omdat er dan geen fotosynthese plaatsvindt (de boom heeft immers geen bladgroen) moet hij daarvoor een beroep doen op zijn reserves. Die reserves zitten opgeslagen in het hout.
Als jij flink gaat snoeien, neem je een deel van die reserves weg. Bovendien veroorzaak je wonden die geheeld moet worden wat extra energie vraagt. De boom krijgt het dus dubbel voor de kiezen in een tijd dat hij toch al alle zeilen moet bijzetten. Een gouden regel is daarom dat je niet snoeit wanneer het blad uitloopt of valt.
Een lang verhaal kort
Nou denk je misschien 'wat een ingewikkeld verhaal', maar eigenlijk is het heel simpel. Als je alles in aanmerking neemt, zijn de zomermaanden (juni, juli en augustus) het meest ideaal om te snoeien omdat de boom dan heel snel de snoeiwonden kan afdichten. Een bijkomend voordeel is dat je dan beter ziet wat je doet zodat er geen lelijke gaten vallen in de kroon. Dat is met name belangrijk bij vormsnoei.
Dat wil niet zeggen dat je niet op een ander moment zou kunnen snoeien. Een boom in topconditie zal niet heel veel last hebben van een snoeibeurt in het voor- of najaar. Maar als de gezondheid van je boom toch al onder druk staat door droogte, ziekteverwekkers of ongedierte, kan een flinke snoeibeurt op het verkeerde moment zomaar de genadeklap zijn.
Het neerslagtekort van de afgelopen jaren en het dalende grondwaterpeil zorgen ervoor dat veel bomen droogtestress ondervinden. Zeker op hoge zandgronden. Daarom is het vaak verstandiger om je bomen te snoeien in de zomermaanden.
In de loop der jaren zijn verschillende mensen in mijn omgeving verongelukt bij het snoeien van bomen. Ze kwamen lelijk ten val en eindigden in het ziekenhuis. Als je het juiste gereedschap gebruikt hoef je niet in bomen te klimmen of op een wiebelende keukentrap te staan.
Met een telescopische stokzaag, kun je takken uit een bomen zagen tot zo'n zes meter hoogte terwijl je gewoon veilig op de grond blijft staan. In het filmpje kun je zien hoe makkelijk dat werkt.
KLIK HIER om de uitvoeringen en prijzen bij bol.com te bekijken
Bewaar op Pinterest:
Abonneren
Vond je dit blog nuttig? Abonneer jezelf dan gratis op mijn nieuwsbrief. Je ontvangt dan een bericht wanneer er een nieuw blog is verschenen (1 of 2 keer per maand met een pauze in december). Je hoeft niet bang te zijn dat ik je ga spammen met reclame!
Dit blog bevat affiliate links. In mijn privacy statement wordt uitgelegd wat dit betekent.
De tuinen van Piet Oudolf zijn open en zonnig. De meeste vaste planten die hij verwerkt in zijn ontwerpen, zijn dan ook alleen geschikt voor een plek in de volle zon of hooguit de halfschaduw. Maar wat als je tuin niet zo zonnig is? En wat te doen met de schaduwhoeken die vrijwel elke tuin heeft? Ook daaraan is gedacht! In zijn boek "Droomplanten" heeft Oudolf ook een aantal planten voor schaduwrijke plekken opgenomen. In dit blog bespreek ik er zes maar in zijn boek staan er nog meer. Ik heb daarbij gekozen voor de echte schaduwplanten. Deze planten kunnen met bijzonder weinig licht toe. Ze hoeven niet meer dan zo’n 3 uur zon per dag te krijgen in de zomer. Ze kunnen het grootste deel van de dag in de schaduw staan en zullen het desondanks naar hun zin hebben. Actaea (zilverkaars, Cimicifuga) Schaduwplanten zijn meeestal geen showstoppers. Een enkele uitzondering daargelaten, zijn het bescheiden planten die in het donker onopvallend hun ding doen. Actaea is de ...
Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat Piet Oudolf de meest geliefde landschaps- en tuinontwerper van de afgelopen vijftig jaar is. Zijn geheim? De planten! Oudolfs tuinen zijn uniek door hun beplanting die grotendeels bestaat uit vaste planten en siergrassen met een natuurlijke uitstraling. Het zijn tuinen die in alle seizoenen iets te bieden hebben. Zelfs in de winter ! Piet Oudolfs plantenlijst Een wijd verbreid misverstand is dat er ergens een (geheime) plantenlijst bestaat waarmee je moeiteloos je eigen Oudolf tuin in elkaar knutselt. Als er al zo'n plantenlijst bestaat, dan zit die waarschijnlijk alleen in het hoofd van Oudolf. Door tientallen jaren van onderzoek en experimenteren, heeft hij zo'n omvangrijke plantenkennis opgebouwd dat die zich niet zomaar laat vangen in een simpele lijst. Hoe het dan wel werkt? De omgeving is bij Oudolf altijd het uitgangspunt. Bij het ontwerpen van de New York Highline (een park op een verhoogde spoorlijn) liet hij...
In de tweede helft van oktober begint de tuin echt in te storten. De najaarsasters en andere septemberbloeiers die de tuin nog een laatste keer deden opvlammen, lopen nu op hun laatste benen. Toch zijn er nog planten die juist nu op hun allerbest zijn. Het zijn er niet veel, maar dat maakt wel dat je ze extra waardeert. Ze zorgen voor kleur tussen de gele en bruine najaarstinten. In dit blog mijn vijf favoriete oktoberbloeiers! Aconitum carmichaellii 'Arendsii' (monnikskap) Enorme diepblauwe fluweelachtige bloemen op stevige, 1 meter hoge stelen. Dit is een plant die, in tegenstelling tot de bekendere Aconitum napellus, geen steun nodig heeft! In september en oktober is ie op zijn best. Aconitum carmichaelii is van nature een bosplant, geef hem daarom een halfbeschaduwde plaats in de border, de grond mag niet al te droog zijn. De planten eens in de drie á vier jaar delen komt de bloei ten goede. Dit kun je het beste in het (vroege) voorjaar doen. Haal de aaneengegr...
Een kenmerk van de tuinen van Piet Oudolf is dat ze wijds en uitgestrekt zijn. Grote open ruimtes met groepen vaste planten en siergrassen die vrij bewegen op de wind. Als je een fan bent van het werk van Piet Oudolf, is er natuurlijk niets mooiers dat zo'n tuin te reproduceren in je eigen achtertuin. Maar kan dat eigenlijk wel? De doorsnee Nederlandse achtertuin is vaak niet meer dan 10 meter diep en zo'n 7,5 meter breed. En dan mag je al niet mopperen.... Bij nieuwbouwwoningen zijn de tuinen vaak nog kleiner. Het mag duidelijk zijn dat je daarin niet de Salvia rivier van de 'Lurie Gardens' of de matrixbeplanting van 'Hauser & Wirth' gaat realiseren. Maar wat let je om je voor- en achtertuin vol te zetten met Piet Oudolfs droomplanten ? De vaste planten en siergrassen waarmee Oudolf werkt, passen in elke tuin. Hoe klein ook! Zo kan jouw kleine tuin toch grootse allure hebben. Een voordeel van Oudolfs planten is bovendien dat ze er het hele seizoen goed ui...
Ik val er elk najaar weer voor en jij waarschijnlijk ook! Niets is verleidelijker dan een vaste plant die volop staat te bloeien terwijl de rest van je tuin dor en bruin is. Ik heb het dan natuurlijk over de Helleborus, een plant die in de winter bloeit met grote klokvormige bloemen boven glanzend wintergroen blad. Daar zou je toch een moord voor doen? Niet voor niets is de Helleborus Nederlands meest verkochte tuinplant. De Helleborus is geen goedkope plant. Je telt in het tuincentrum al gauw vijftien Euro neer voor een mooi exemplaar. Zeldzame cultivars kosten een veelvoud daarvan. De reden is dat een Helleborus die uit zaad wordt opgekweekt, drie tot vijf jaar nodig heeft om goed te bloeien. De prachtige bloeiende plant die je in het tuincentrum koopt is dus al een aantal jaren oud. Veel cultivars zijn hybriden die niet uit zaad gekweekt kunnen worden. Deze planten moeten vermenigvuldigd worden door middel van weefselkweek, een relatief duur en tijdrovend proces. Als je e...
Wat een miserabel tuinjaar was 2023! Regen, regen en nog eens regen. 2023 gaat, de bijbelse zondvloed niet meegerekend, de boeken in als het natste jaar ooit. Daar zat ik dan met mijn tuin vol droogteminnende planten... 😨. Voor het eerst zo lang we hier wonen, was ik blij met mijn superdoorlatende zandgrond. Daardoor bleef er gelukkig geen water staan in de borders. De regen was niet het enige tuinleed in 2023. In het voorjaar bleef het langdurig koud waardoor planten slecht op gang kwamen. Toen het dan eindelijk wat warmer werd, stopte het met regenen. In juni en juli viel er geen druppel water. Doordat die droogteperiode precies in het groeiseizoen viel, bleven veel van mijn vaste planten een stuk kleiner dan normaal. Je kunt dan het bijltje erbij neergooien en je heil zoeken in tegels en kunstgras, maar zo steken wij tuiniers niet elkaar. Een tuinjaar als dit zien wij als leermoment. Ik besloot daarom een lijstje te maken van de klimaatkampioenen in mijn tuin. Planten di...