Tuinieren op zandgrond

Ooit was het mijn droom: een tuin in Engelse stijl. Helaas gooide onze tuingrond roet in het eten. Kurkdroog 'klapzand' is nou niet bepaald de ideale basis voor dit type tuin. Toch ben ik heel tevreden met hoe het nu geworden is. Misschien was het juist ook wel goed om vanuit een beperking te moeten werken. Dat dwingt je om verder te kijken en creatiever te zijn. Niettemin houd ik nog steeds van Engelse tuinen. De Engelse tuin, zoals wij die nu kennen en bewonderen, bestaat al sinds het einde van de 19e eeuw. Zo rond 1880 begonnen de mensen genoeg te krijgen van de opzichtige bloemenborders met fel gekleurde bloemen die op dat moment de toon zetten. Tuinontwerpers zoals William Robinson, Gertrude Jekyll, John Ruskin en William Morris gaven de nieuwe koers aan. Ze verzetten zich tegen de strakke en symmetrische beplantingen met kunstmatig ogende planten die toendertijd de norm waren.  In plaats daarvan kozen ze voor weelderige borders in zachtere kleuren met een meer natuurlijke...

De grond in onze tuin bestaat uit 100% puur "klapzand" zoals ze dat hier in Brabant noemen. Dat wil zeggen dat de grond van nature geen druppel water vasthoudt. Zolang het niet te droog is, lijkt het aardige tuingrond. Maar als het warm is en een tijdje niet geregend heeft, verandert het binnen no-time in een gortdroge zandverstuiving.  Dit proberen we tegen te gaan door de grond te verrijken met plantaardig materiaal en door te mulchen (lees hierover meer in mijn blog over  bodemverbetering )  maar het blijft een uitdaging om planten van genoeg water te voorzien.   Twee of drie keer in de week sproeien is wat mij betreft geen optie. Dat is niet duurzaam. Het is daarom zaak om planten te kiezen die niet bij het eerste zonnestraaltje de kop laten hangen. Een kwestie van de juiste plant op de juiste plaats. Maar welke planten moet je dan kiezen? Het aanbod in tuincentra is overweldigend maar informatie over de droogtebestendigheid ontbreekt meestal....