Tuinieren op zandgrond

We schrijven 1885. De Duitse botanist Albert Bernhard Frank is, in opdracht van de koning van Pruisen, aan het onderzoeken hoe je zelf truffels kunt kweken. In die tijd kon je alleen aan truffels komen door ze in de vrije natuur op te sporen met behulp van honden of varkens.  Het geheim van de truffel heeft Frank nooit ontrafeld. Nu pas beginnen we daar meters te maken. Inmiddels is een truffelhaag in je tuin een reële optie. Maar de ontdekking die Frank wél deed, is misschien nog veel intrigerender. In dit blog ga ik je uitleggen wat hij ontdekte en wat dit betekent voor jouw tuin. Daarbij kijken we voor de verandering nu eens niet boven de grond maar onder de grond. Je zult verbaasd staan over wat je daar aantreft.   De ontdekking van A.B. Frank   Schimmels associëren wij vooral met ziekte en bederf. Dat bakje beschimmelde aardbeien of dat groen uitgeslagen brood gaan linea recta de vuilnisbank in. Niet zonder reden want van beschimmelde etenswaren kun je goed ziek wor...

De Engelsen noemen het 'succession planting'. Ik heb niet echt een Nederlandse term kunnen vinden voor dit begrip. Ik denk dat 'opvolgend planten' nog het dichtste in de buurt komt.  Voor moestuiniers is opvolgend planten vanzelfsprekend. Zo haal je het maximale uit de grond en spreid je de oogst zodat je niet dertig kroppen sla in een week tijd moet opeten. In de siertuin betekent 'opvolgend planten' dat je de bloeitijden spreidt zodat je in elk seizoen kunt genieten van bloeiende planten. Niet alleen in het late voorjaar en de zomer, maar ook vroeg in het voorjaar, het najaar en de winter.  In dit blog ga ik je uitleggen hoe je, met behulp van een Excel spreadsheet, de bloeitijden kunt plannen, zodat je jaarrond kunt genieten van bloemen in je tuin. Het bestand dat ik gebruik, kun je onderstaand downloaden en invullen voor jouw eigen tuin.  Het geheim van de tuinontwerper  Opvolgend planten is één van de beter bewaarde geheimen van de tuinontwerper. Het houdt ...

Aan het einde van de zomer viel het me opeens op. De vier vorm-gesnoeide blokjes van Euonymus japonicus 'Green spire' in onze achtertuin, zagen er slecht uit. Ze waren gestopt met groeien en het blad zat vol gele vlekken. Bij een oppervlakkige inspectie zag ik kleine witte beestjes op en onder het blad.  Een soort bladluis dacht ik. Bladluizen verdwijnen meestal vanzelf dus ik besteedde er verder niet veel aandacht aan. De winter zou er wel korte metten mee maken. Mooi niet! In de loop van de winter werd de plaag alleen maar erger. Dit probleem had duidelijk aandacht nodig.  Even googelen wees uit dat ik te maken had met schildluizen en dat die beestjes echt een heel stuk vervelender zijn dan bladluizen.  Wat zijn schildluizen  Er bestaan naar schatting 7.000 verschillende soorten schildluizen. Ze parasiteren op planten waarvan ze het sap opzuigen. De vrouwtjes kun je herkennen aan hun bruinachtige schild. Onder dat schild leggen ze hun eitjes en zitten ze veilig ver...