Tuinieren op zandgrond

Vroeger werd de Veronicastrum tot dezelfde plantfamilie gerekend als de Veronica (ereprijs). Een aantal jaren geleden hebben de botanisten besloten om de hoge Veronica's met kransstandig blad onder te brengen een aparte familie die de naam Veronicastrum kreeg. Deze familie kent verschillende soorten zoals Veronicastrum sachalinense, Veronicastrum sibiricum, Veronicastrum villosulum en Veronicastrum virginicum. Over de laatste, de virginische ereprijs, wil ik het hebben in dit blog.  Veronicastrum virginicum is van origine afkomstig uit het oosten van de Verenigde Staten en het Zuidoosten van Canada. Het is een plant voor gematigde klimaten. De bloemen zijn lang, aarvormig en fijn vertakt. Meestal in zachte pasteltinten zoals wit, roze of lila. Het meest opvallende aan deze plant is het blad dat in kransen rondom de stengels staat. Die opbouw geeft de Veronicastrum zijn statige en gestructureerde uiterlijk.  De virginische ereprijs is een sterke onderhoudsarme plant die vele ja...

Jij hebt ze vast ook in jouw tuin: van die lastige plekken waar niks wil groeien. Omdat het er te donker is, te droog is, of (horror 😱), allebei. Plekken waar geen zonlicht komt, waar geen regen valt, of waar de grond zo doorworteld is dat je er met goed fatsoen geen schop in de grond krijgt. Wat je er ook plant, het enige resultaat is zieltogende planten die al na enkele weken de geest geven.   In de loop der jaren heb ik, met veel vallen en opstaan, een aantal planten ontdekt die deze uitdagende omstandigheden aankunnen. Die niet alleen min of meer in leven blijven, maar die zich ook op langere termijn staande weten te houden. In dit blog ga ik ze met jullie delen.  1. Aster ageratoides 'Asran' (herfstaster) Veel asters hebben een nieuwe naam gekregen en heten nu Symphyotrichum in plaats van Aster. De AI van Google vertelt mij dat alleen de Noord-Amerikaanse soorten zijn omgedoopt naar Symphyotrichum. Aster novi-belgii heet nu bijvoorbeeld Symphyotrichum novi-belgii. De soo...

De naam van deze plant is nog niet zo lang geleden aangepast. Je kent Hylotelephium daarom misschien beter onder zijn oude naam 'Sedum telephium'. In veel tuincentrums wordt de plant nog steeds onder die naam aangeboden. De Nederlandse naam is hemelsleutel.  Toen ik een aantal jaren geleden het prehistorisch dorp  (een openluchtmuseum in Eindhoven) bezocht, viel het mij direct op dat er zoveel hemelsleutels waren aangeplant. Navraag wees uit dat ze dit gedaan hadden omdat Hylotelephium een inheemse plant is die ook in prehistorische tijden al in Nederland groeide.  De Hylotelephium komt in Nederland, België en Luxemburg nog steeds in het wild voor. Het gekke is dat je de wilde soort blijkbaar vooral aantreft op vochtige, voedselrijke grond in bermen, onder struikgewas, in open loofbossen en op dijken terwijl mijn hemelsleutels het nou juist beter doen op de droogste en meest zonnige plekken in onze tuin.  Prehistorische pleister  Ik leerde tijdens...

Pycnanthemum, bergmunt in het Nederlands, is een relatief onbekende borderplant maar eentje die wel steeds populairder aan het worden is. Dat geldt met name voor Pycnanthemum muticum omdat deze plant vaak toegepast wordt door Piet Oudolf. Bergmunt is een borderplant die je gemakkelijk over het hoofd ziet. Hij blijft vrij laag, heeft bescheiden bloemen en bloeit niet in uitbundige kleuren. Het is beslist niet zo'n plant waarbij je tuinbezoek meteen om stekjes begint te zeuren. Waarom zou je zo'n plant dan toch zou willen hebben? Dat ga ik je in dit blog uitleggen.    Een kruising tussen munt en Monarda  Pycnanthemum is afkomstig uit Noord-Amerika. De Hessenhof omschrijft deze plant als een kruising tussen munt en Monarda. Dat klinkt in mijn oren niet echt als een aanbeveling. Munt is een onverbeterlijke woekeraar en monarda's zitten op droge zandgrond altijd onder de meeldauw.  Gelukkig is dat bij deze plant niet het geval. Hoewel Pycnanthemum nauw verwant is aan munt...

  Heliopsis helianthoides is een ouderwetse plant die je vaak ziet in boerentuinen. Typisch zo'n plant die je cadeau krijgt van andere tuiniers. Mijn exemplaar komt uit de tuin van mijn ouders die hem op hun beurt geërfd hadden van de vorige bewoners die hem waarschijnlijk ook weer van iemand gekregen hadden.  Heliopsis, zonneoog in het Nederlands, is een vaste plant uit de asterfamilie die zo'n 1,50 meter hoog wordt en bloeit met goudgele bloemen.  De plant geniet in tuinkringen weinig aanzien en staat zelfs min of meer in een kwade reuk. Heliopsis helianthoides zou saai zijn (niet meer dan een grote gele margriet), schreeuwerig, ordinair, moeilijk in de hand te houden, woekeren en alleen geschikt zijn voor wilde tuinen. Wat mij betreft wordt deze plant daarmee onrecht aangedaan. Lange bloeitijd   Ik vind Heliopsis een dankbare plant. Hij zaait zichzelf inderdaad soms vrij rijkelijk uit, maar van woekeren is (in elk geval op onze droge zandgrond) geen sprake. Door ...