Tuinieren op zandgrond

Wel of geen water in de tuin? Water staat hoog op het verlanglijstje van veel tuinliefhebbers. Al schijnen mannen hier meer belang in te stellen dan vrouwen! Vijvers, waterlopen en fonteinen zijn blijkbaar typisch een mannending.    Jarenlang bestond het enige water in onze tuin uit een aantal vogelbadjes die links en rechts verspreid stonden. Die badjes vullen we dagelijks met fris water en het is wonderlijk wat zelfs zo weinig water doet voor het leven in je tuin. Regelmatig vind ik een kikker midden in het badje. Vogels komen drinken en zich wassen en ook de eekhoorns en een egel komen af en toe langs voor een verkoelende slok.  Toch was er op de achtergrond altijd wel een wens om meer te doen. Een grote vijver of waterpartij is niks voor mij (ik ben nou eenmaal een vrouw), maar misschien toch een klein waterwerkje? Of een ondiepe poel voor de kikkers? Uiteindelijk is het een waterschaal geworden. Je ziet hem boven dit blog. Heb jij nog geen water in je tuin? Dan geef ...

In een tuin horen insecten er ook bij. Ik ben daarom best tolerant als het gaat om ongedierte. Als dat betekent dat er soms een plant wordt aangevreten, dan heb ik daar vrede mee. Of ik vervang hem voor een wat minder smakelijke soort.  Om die reden hebben we een aantal jaren geleden bijvoorbeeld de Hosta en Ligularia dentata in onze tuin opgeruimd. Het zijn prachtige bladplanten maar ik heb niet de ambitie om een moestuin voor slakken in te richten. Geen buffet voor slakken...  Maar wat doe je als naaktslakken je tuin veranderen in een waar slagveld? Het overkwam ons in het voorjaar van 2017. We hadden flink wat bladcompost uitgereden in de borders en daarmee blijkbaar een soort van slakken Walhalla gecreëerd.  Wat waarschijnlijk ook meespeelde was dat 2017 een slecht jaar was voor de merels. Merels ruimen normaliter veel slakken op maar in dat jaar stierven er, voor het derde jaar op rij, veel merels door het Usutu-virus. Het resultaat was een bevolkingsexplosie van naa...

Ook onze buxus is ten prooi gevallen aan de vraatzuchtige rupsen van de buxusmot. Eerst leek de schade beperkt, maar al snel begonnen er overal in de haag kale plekken te verschijnen. En natuurlijk precies daar waar de haag toch al niet op zijn best was! Ik hoopte dat de buxus het nog tot het einde van de zomer zou redden. Maar familieleden, die de buxusmot al eerder als ongewenste gast mochten begroeten, verzekerden mij dat dat niet het geval zou zijn. Als de rupsen goed op dreef raken, zijn ze in staat om een hele haag in een paar weken tijd op te peuzelen. Biologische bestrijdingsmiddelen zijn ook giftig!  Dan sta je voor de keus: de strijd aangaan of de buxushaag rooien. Wij kozen voor het laatste. We gebruiken uit principe geen bestrijdingsmiddelen in onze tuin. Eerlijk gezegd is het bestrijden van ongedierte ook niet mijn idee van tuinieren. Ik wil zaaien, stekken, planten, snoeien en zelfs wieden, maar ik heb geen zin om elk jaar opnieuw de strijd met die motten aan te g...

Volgens mijn  Botanica  zijn er wel zo'n 300 verschillende soorten geraniums die meest afkomstig zijn uit de meer koele en gematigde delen van de wereld. Dan kun je al vermoeden dat geraniums van nature geen droogtekampioenen zijn, maar gelukkig zijn er ook uitzonderingen.  Als ik het over geraniums heb dan bedoel ik de vaste plant. Niet het eenjarige perkgoed. De wetenschappelijke naam van de geranium die je kent van de uitdrukking "achter de geraniums zitten" is Pelargonium, een tropische plant die in botanisch opzicht niets te maken heeft met de vaste plant.  De Nederlandse naam voor de geranium is officieel ooievaarsbek. Typisch zo'n naam die nooit gebruikt wordt. Ik heb in elk geval nog nooit iemand horen praten over de prachtige ooievaarsbekken in zijn tuin. Geraniums zijn onmisbaar in de tuin  Geraniums mogen eigenlijk in geen enkele tuin ontbreken. Ze bloeien namelijk al vroeg in het seizoen. Zo'n beetje vanaf half mei. Daarin ligt hun grootste waarde,...

Dodecatheon meadia is de wetenschappelijke naam van deze schoonheid. Twaalfgodenkruid in het Nederlands. Dodecatheon meadia bloeit in april-mei. Het plantje wordt ongeveer 40 centimeter hoog.  Prairietuinen en tuinen met veel vaste planten en siergrassen, zoals mijn eigen tuin, bieden in het vroege voorjaar een tamelijk troosteloze aanblik. Ik heb daar bewust voor gekozen want bij het samenstellen van de beplanting heb ik mijn pijlen volledig gericht op de zomer. Liever een 'big bang' later in het seizoen dan een tuin waarin altijd wat bloeit maar die nooit écht explodeert.  Ik heb dus niet zoveel voorjaarsbloeiers maar deze Dodecatheon kon ik niet aan mij voorbij laten gaan. Vanwege de prachtige cyclaamroze bloemen (mijn favoriete kleur), maar ook omdat deze voorjaarsbloeier in de zomer gewoon ondergronds gaat zodat de zomerbloeiers daarna alle ruimte krijgen die ze nodig hebben.  Een plant van de prairie  Dodecatheon meadia is afkomstig uit het oosten van Noord-Ame...

Elke border heeft structuurplanten nodig. Structuurplanten zijn planten met een sterke uitstraling. Door hun omvang, hun uitgesproken structuur of opvallende bloeiwijze overheersen ze visueel de beplanting. Je oog wordt er als het ware direct naartoe getrokken. Het zijn de gangmakers van je tuin, maar toch werkt een border met alleen maar structuurplanten niet.  Waarom niet? Zie het als een gezelschap van mensen. Wanneer je heel veel sterke persoonlijkheden bij elkaar brengt, proberen al die ego's de aandacht voor zichzelf op te eisen en wordt het niet echt gezellig. Een goed gezelschap heeft ook toehoorders nodig, mensen die gewoon gezellig meegaan met de flow.  In de border vervullen de 'gatenvullers' die rol. Naast structuurplanten heb je daarom ook gatenvullers nodig.  Wat zijn gatenvullers?  Gatenvullers, dat klinkt een beetje onsympatiek. Bijna alsof we het hier over derderangs planten hebben maar dat is zeker niet het geval. Gatenvullers zijn juist heel belang...