Tuinieren op zandgrond

Eupatorium, leverkruid of Koninginnekruid in het Nederlands, is een vaste plant die je vroeger niet vaak zag in tuinen. Het is een plant die onder invloed van de Dutch wave (Piet Oudolf en consorten) de afgelopen jaren steeds populairder is geworden. Eupatorium lijkt op het eerste gezicht niet erg geschikt voor een tuin op droge zandgrond. Je ziet de inheemse exemplaren vaak in slootkanten groeien. Ook geven tuinboeken aan dat de plant vochtige grond nodig heeft. Ik verwachtte daarom niet dat het op onze kurkdroge zandgrond een succes zou kunnen worden. Om die reden liet ik de plant altijd maar staan in het tuincentrum. Mijn man, die zich niet laat leiden door doemverhalen in tuinboeken, besloot een paar jaar geleden om het gewoon maar eens uit te proberen. Niet in de volle zon maar in een halfschaduw border waar ze maar enkele uren per dag zon krijgen en de grond niet teveel uitdroogt.  Hij deed veel bladcompost in het plantgat en in de late zomer hadden we meteen al flink wat blo...

Een leuke plant om zelf te zaaien aan het einde van de zomer is de kaardebol. Er zijn verschillende soorten. Je kunt kiezen voor de wilde Dipsacus fullonum (grote kaardebol), Dipsacus pilosus (kleine kaardebol) of voor de cultuurvorm Dipsacus sativus (weverskaarde).  De weverskaarde werd vroeger speciaal gekweekt om wol (bijvoorbeeld wollen dekens) te ruwen. De veerkrachtige haakjes zorgden ervoor dat alle wolhaartjes in dezelfde richting werden gekamd. Op de foto hierboven zie je weverskaarde.  Geen distel Op grond van zijn nogal prikkelige verschijning zou je verwachten dat de kaardebol een soort distel is. Zowel de steel als het blad hebben stekels maar de bloemopbouw is heel anders dan bij distels die schermbloemig zijn.  Vroeger was de kaardenbol daarom ingedeeld in een aparte plantenfamilie (de Dipsacaceae). Tegenwoordig wordt hij, raar maar waar, tot de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae) gerekend. Door DNA onderzoek ontstaan voortdurend nieuwe inzichten en z...

De Penstemon (slangenkop in het Nederlands) is een ondergewaardeerde vaste plant omdat hij de naam heeft niet winterhard te zijn. Niet helemaal onterecht.  Ik ben jarenlang aan het modderen geweest met Penstemon 'Andenken an Friedrich Hahn' (misschien beter bekend als Penstemon 'Garnet'), een mooie plant met prachtige donkerroze bloemen. Maar helaas: zonder winterdek kwam ie de winter niet door en met winterdek ook niet. Op een gegeven moment heb ik het gewoon opgegeven.  Zelf was ik dus ook wel zo'n tuinier die niet bar veel vertrouwen had in de winterhardheid van Penstemon.  Tweede kans  Maar vorig jaar ging ik toch weer voor de bijl. De aanleiding was een artikel in Groei & Bloei (januari 2020). Daarin schrijft Giny de Jong, die een hobbykwekerij in het Overijsselse Aadorp heeft, dat die slechte naam eigenlijk onverdiend is. Dat veel soorten wel degelijk goed winterhard zijn en dat het verder prachtige planten zijn met een ontzettend lange bloeitijd. Maar da...

Wel of geen water in de tuin? Water staat hoog op het verlanglijstje van veel tuinliefhebbers. Al schijnen mannen hier meer belang in te stellen dan vrouwen! Vijvers, waterlopen en fonteinen zijn blijkbaar typisch een mannending.    Jarenlang bestond het enige water in onze tuin uit een aantal vogelbadjes die links en rechts verspreid stonden. Die badjes vullen we dagelijks met fris water en het is wonderlijk wat zelfs zo weinig water doet voor het leven in je tuin. Regelmatig vind ik een kikker midden in het badje. Vogels komen drinken en zich wassen en ook de eekhoorns en een egel komen af en toe langs voor een verkoelende slok.  Toch was er op de achtergrond altijd wel een wens om meer te doen. Een grote vijver of waterpartij is niks voor mij (ik ben nou eenmaal een vrouw), maar misschien toch een klein waterwerkje? Of een ondiepe poel voor de kikkers? Uiteindelijk is het een waterschaal geworden. Je ziet hem boven dit blog. Heb jij nog geen water in je tuin? Dan geef ...

In een tuin horen insecten er ook bij. Ik ben daarom best tolerant als het gaat om ongedierte. Als dat betekent dat er soms een plant wordt aangevreten, dan heb ik daar vrede mee. Of ik vervang hem voor een wat minder smakelijke soort.  Om die reden hebben we een aantal jaren geleden bijvoorbeeld de Hosta en Ligularia dentata in onze tuin opgeruimd. Het zijn prachtige bladplanten maar ik heb niet de ambitie om een moestuin voor slakken in te richten. Geen buffet voor slakken...  Maar wat doe je als naaktslakken je tuin veranderen in een waar slagveld? Het overkwam ons in het voorjaar van 2017. We hadden flink wat bladcompost uitgereden in de borders en daarmee blijkbaar een soort van slakken Walhalla gecreëerd.  Wat waarschijnlijk ook meespeelde was dat 2017 een slecht jaar was voor de merels. Merels ruimen normaliter veel slakken op maar in dat jaar stierven er, voor het derde jaar op rij, veel merels door het Usutu-virus. Het resultaat was een bevolkingsexplosie van naa...

Ook onze buxus is ten prooi gevallen aan de vraatzuchtige rupsen van de buxusmot. Eerst leek de schade beperkt, maar al snel begonnen er overal in de haag kale plekken te verschijnen. En natuurlijk precies daar waar de haag toch al niet op zijn best was! Ik hoopte dat de buxus het nog tot het einde van de zomer zou redden. Maar familieleden, die de buxusmot al eerder als ongewenste gast mochten begroeten, verzekerden mij dat dat niet het geval zou zijn. Als de rupsen goed op dreef raken, zijn ze in staat om een hele haag in een paar weken tijd op te peuzelen. Biologische bestrijdingsmiddelen zijn ook giftig!  Dan sta je voor de keus: de strijd aangaan of de buxushaag rooien. Wij kozen voor het laatste. We gebruiken uit principe geen bestrijdingsmiddelen in onze tuin. Eerlijk gezegd is het bestrijden van ongedierte ook niet mijn idee van tuinieren. Ik wil zaaien, stekken, planten, snoeien en zelfs wieden, maar ik heb geen zin om elk jaar opnieuw de strijd met die motten aan te g...