Tuinieren op zandgrond

Achterin in onze tuin staat een vijftien jaar oude notenboom. Het is niet per se nodig om zo'n boom te snoeien maar soms doen we dat toch. Om laaghangende takken te verwijderen of om de kroon wat uit te dunnen zodat de planten eronder meer licht en water krijgen.  Traditioneel werden notenbomen altijd gesnoeid bij het vallen van de noten, dus in het najaar. De reden om zo laat te snoeien was dat je daardoor meer opbrengst had. Aan takken die je eerder in het jaar weghaalt, zullen immers geen noten meer groeien!  Maar voor de boom zelf is dat eigenlijk niet goed. In het groeiseizoen kan een boom snel reageren op aantastingen zoals snoeiwonden. Een boom die in winterrust gaat, kan dat niet meer. Het gevolg is dat schimmels en andere ziekteverwekkers vrij spel hebben.  Bomen die gevoelig zijn voor loodglans, zoals meidoorn, lijsterbes, appel, peer en kers mogen daarom nooit in het najaar of de winter gesnoeid worden. Loodglans is een schimmel die je boom kan doden. Als je sn...

Met droge grond leer je omgaan. Na verloop van tijd weet je welke planten wel of niet geschikt zijn. Ook schaduw hoeft geen probleem te zijn. Er zijn genoeg planten die met enkele uurtjes zonlicht per dag prima uit de voeten kunnen. Maar droogte en schaduw gecombineerd beperkt je keuze qua planten behoorlijk.  Zo'n plek hebben wij onder onze notenboom achter in de tuin. De boom, die mijn man ooit als zaailing vond en achter in onze tuin plantte, heeft in vijftien jaar tijd een flinke omvang bereikt. Dat betekent schaduw (wat heerlijk is op de warme dagen) maar ook droogte. Veel droogte!  Pas op voor de regenschaduw Grote bomen veroorzaken namelijk een "regenschaduw". Doordat regen schuin naar beneden valt (tegen de kroon van de boom), blijft het deel van de tuin daarachter droog. Ook wanneer het wél regent. Die regenschaduw is vaak groter dan je denkt. Daarnaast wordt de kruin op den duur zo dicht dat steeds minder water de grond bereikt.  Sommige bomen zijn ook behoor...

Molinia caerulea (pijpenstrootje of bunt) is inheems in Nederland en België. Ik ben altijd blij als ik ontdek dat een tuinplant inheemse ouders heeft want dat betekent dat hij optimaal aangepast is aan ons klimaat. Met andere woorden: goed winterhard is, in een natte winter niet wegrot en niet meteen de kop laat hangen als het een paar dagen droog is.  Het wilde pijpenstrootje houdt van nattere bodems, die redelijk zuur zijn. Je vindt Molinia in het wild dan ook vooral in nattere heidevelden, langs vennen, in schrale graslanden en natte duinvalleien, maar ook in loof- en naaldbossen en in laag- en hoogveenmoerassen.  Om een wild exemplaar te vinden hoef je niet veel moeite doen. Dit gras is berucht omdat het onze heidevelden in hoog tempo koloniseert. Natuurbeschermers zijn er om die reden niet blij mee. Ik wel! Met de tuinvarianten dan welteverstaan. Een romantisch 'Wuthering heights' visioen  In het najaar van 2018 plantte ik Molinia in het meest zonnige deel van...

Trouwe lezers van mijn blog hebben inmiddels wel door dat ik een fan ben van het werk van Piet Oudolf. Zijn kleurrijke tuinontwerpen, met enkel siergrassen en vaste planten, zijn voor mij een grote inspiratiebron.  Ik heb niet geprobeerd om in mijn tuin een bestaande Oudolf tuin te kopiëren. Dat zou nooit lukken want elke tuin die hij heeft aangelegd is speciaal ontworpen voor die plek en het plaatselijke (micro)klimaat.  Daarnaast vraagt een echte Oudolf tuin meer ruimte dan ik beschikbaar heb. Wel werk ik graag met de vaste planten uit het Oudolf sortiment en ben ik dol op zijn siergrassen die niet alleen mooi maar ook ijzersterk zijn. Het resultaat van mijn poging zie je op de foto's op deze pagina. Of ik erin geslaagd ben om een "Oudolf sfeer" te creëren in mijn tuin, mag je zelf bepalen! Planten in de stijl van Piet Oudolf Als je Piet Oudolf zou vragen om uit te leggen hoe je planten kunt gebruiken zoals hij dat doet, dan zal hij je waarschijnlijk vertellen dat d...

Siergrassen hebben flink aan populariteit gewonnen onder invloed van de Dutch wave ,  de tuinbeweging waarvan Piet Oudolf de bekendste voortrekker is. Dat is geen wonder want siergras heeft veel voordelen: het geeft je tuin een natuurlijke uitstraling, het zijn ijzersterke planten die weinig onderhoud vragen en bovendien veel droogte verdragen. Siergras past dus prima in een klimaatbestendige tuin. Het meest bekend is ongetwijfeld het pampasgras (Cortaderia selloana). Voor de Dutch wave was het zo'n beetje het enige siergras in onze tuinen. Met zijn gigantische witte pluimen is het een blikvanger van jewelste maar helaas is het pampasgras niet echt geschikt voor kleine tuinen. Het worden namelijk mastodonten van planten die héél veel ruimte in beslag nemen. Hetzelfde geldt voor Miscanthus sinensis 'Gracilimus'. Dit rijkbloeiende, elegante siergras wordt ruim twee meter hoog en vormt in korte tijd forse pollen. Het overhangende loof sluist het water naar het hart van d...

Als ik mensen in mijn omgeving vertel dat tuinieren mijn hobby is, vragen ze steevast of ik toevallig nog wat tijd over heb. Slechts een derde van de Nederlanders beleeft plezier aan tuinieren, voor de overige landgenoten is het een noodzakelijk kwaad of zelfs een corvee.  Als mensen mopperen dat het bijhouden van hun tuin zoveel tijd kost, adviseer ik ze altijd om afscheid te nemen van hun gazon. Geen enkele tuinklus is zo tijdrovend als het bijhouden van een grasveld, maar eerlijk gezegd heeft tot nu toe niemand mijn goede raad opgevolgd. Merkwaardig hoe gehecht we kennelijk zijn aan die vaak armetierige grasveldjes in onze tuinen! Zelf hebben wij geen grasveld meer. Mijn man en ik werken graag in de tuin maar aan het bijhouden van een gazon beleefden we geen van beiden plezier. Daarom besloten we om in het ontwerp van onze huidige tuin geen gras meer op te nemen. Behalve dan wat siergras. Ik heb het gazon geen seconde gemist en de tijd die ik daardoor overhoud kan ik steken i...